استفاده از محاسبات خودمختار براي زمانبندي گريد محاسباتي

گريد محاسباتي محيطي را فراهم مي‌كند تا بتوان از منابع سخت‌افزاري و نرم‌افزاري به صورت اشتراكي استفاده كرد. محيط محاسبات گريد به طور ذاتي بزرگ، پيچيده، ناهمگن و پويا است و وضعيتش، با گذر زمان تغيير مي‌كند. از طرف ديگر كارهاي وارد شده به گريد نيز از خود رفتارهاي ناپايداري را ارائه مي‌دهند كه از قبل مشخص نيست. با توجه به اينكه زمانبندي در چنين محيطي نقش حياتي در كارايي كلي سيستم دارد، نياز به روش‌هايي براي زمانبندي است تا بتوانند خودشان را نسبت به شرايط محيط وفق دهند، و زمانبند با توجه به حالت جاري سيستم تصميم گيري كند. در اين مقاله ما از اصول محاسبات خودمختار استفاده كرده‌ايم كه از سيستم‌هاي زيست شناختي الهام شده‌اند و هدف آنها اين است كه خودشان را نظارت كنند و با كمترين دخالت مديران رفتار مناسب را اعمال كنند. الگوريتم پيشنهادي با الگوريتم‌هاي ديگر مقايسه شده و آزمايش‌هاي متعدد، كارايي آن را نسبت به ساير روش‌ها از خود نشان داده‌اند.