رتبه بندي احداث نيروگاه هاي انرژي تجديد پذير در ايران با در نظر گرفتن اهداف توسعه پايدار از منظر پدافند غيرعامل

كمبود سوخت‌هاي فسيلي، بحران جهاني نفت و همچنين افزايش آگاهي‌هاي زيست‌محيطي، پذيرش عمومي از نيروگاه‌هاي سنتي نظير نيروگاه هاي گازي را به‌طور پيوسته در كشورهاي در حال توسعه كاهش داده است. از اينرو تصميم‌گيرندگان در زمينه انرژي نيازمند به ابزارهايي جهت پشتيباني تصميم گيري جهت انتخاب بهترين جايگزين براي نيروگاه هاي سنتي با سوخت تجديد پذير هستند. در اين تحقيق براي حمايت از تصميم‌گيرندگان، يك ابزار ارائه شده است كه در آن به بررسي جنبه‌هاي اقتصادي، زيست‌محيطي و اجتماعي براي احداث نيروگاه‌هاي با سوخت هاي تجديد پذير مي‌پردازد. سپس يك روش تحقيق با استفاده تركيبي از ابزارهاي روش منطق ديجيتال بهبود يافته و روش ويكور براي حل مسئله تصميم گيري چند معياره و وزن دهي و رتبه‌بندي نيروگاه‌هاي توليد برق با استفاده از منابع پايان ناپذير با قابليت در نظر گرفتن معيارهاي كيفي و كمي، ارائه خواهد شد. براي درك بهتر روش پيشنهادي، يك مطالعه موردي در ايران كه كشوري با وابستگي شديد اقتصادي به نفت است، مطرح مي‌گردد و در آن پنج نيروگاه توليد برق با توجه به ظرفيت‌هاي اين كشور مورد بررسي و اولويت‌بندي قرار مي‌گيرند. هدف مدل پيشنهادي، ارزيابي نيروگاه هاي مختلف و شناسايي بهترين نيروگاه با توجه به معيار هاي اهداف توسعه پايدار از منظر پدافند غيرعامل است.