بررسي روشهاي مسيريابي و نقش شبكه عصبي در شبكه‌هاي حسگر بي سيم

يك شبكه حسگر بي سيم مجموعه اي از تعداد بسيار زيادي گره حسگر با ابعاد كوچك وقابليتهاي مخابراتي و محاسباتي محدود است كه به منظور جمع آوري و انتقال اطلاعات از يك محيط به سمت يك كاربر و يا ايستگاه پايه به كاربرده مي شود.شبكة عصبي مصنوعي ، سيستمي بزرگ از اجزاء پردازشي موازي يا توزيع شده بنام نورون يا سلول‌عصبي است كه در يك توپولوژي گراف به هم متصل شده‌اند. نورون‌ها از طريق ارتباطات وزن‌داري بنام سيناپس به هم متصل مي‌شوند. داده‌ها جدا از پردازش ذخيره نمي‌شوند، زيرا داده‌ها ذاتاً به هم متصل هستند. به عبارت ديگر، شبكه‌هاي عصبي مصنوعي، الگوريتم‌هاي رياضي هستند كه قادر به يادگيري نگاشت‌هاي پيچيده‌ي بين ورودي(ها) و خروجي(ها) از طريق آموزش تحت نظارت بوده يا قادر به رده‌بندي اطلاعات ورودي به روشي بدون نظارت مي‌باشند.قوانين آموزش اين شبكه‌ها الهام گرفته از علم زيست‌شناسي بوده و نحوه يادگيري شبكه را تعيين مي‌كنند. انواع مختلفي از شبكه‌هاي عصبي وجود دارند كه هركدام بنا به كاربرد خود از توانايي‌هاي مختلفي برخوردار مي‌باشند.