تأملي در انتقادات حقوقي نويسنده فرمان مشروطيت بر تشكيل مجلس مؤسسان دوم

تشكيل مجلس مؤسسان دوم در سال 1328 هـ. ش و اعمال بازنگري در اصول 44 و 48 قانون اساسي از جمله مهمترين تحولات حقوق اساسي ايران در دوران حاكميت قانون اساسي مشروطه به شمار مي‌رود كه تأثير مشخصي بر رابطه نهادهاي اساسي ايران با يكديگر بر جاي گذاشت و حتي مي‌توان آن را از عوامل زمينه‌ساز وقوع انقلاب اسلامي در ايران دانست. تشكيل اين مجلس با واكنش‌هاي مختلفي از سوي سياستمداران، گروه‌هاي سياسي و مطبوعات مواجه شد كه دو نامه انتقادي احمد قوام، نويسنده فرمان مشروطه و سياستمدار مشهور تاريخ معاصر ايران از مهمترين مصاديق اين واكنش‌ها به شمار مي‌رود. قوام در اين دو نامه ضمن تأكيد بر لزوم رعايت جنبه‌هاي تشريفاتي اعمال اختيارات پادشاه به عنوان رئيس كشور؛ تفويض حق انحلال مجلسين به او را كه دستور كار اصلي مجلس مؤسسان دوم بود؛ در مغايرت آشكار با آرمان‌هاي مشروطه و رويه حاكم بر نظامهاي سلطنتي مشروطه معرفي مي‌كند و در خصوص تالي فاسدهاي انجام چنين تغييري در قانون اساسي هشدار مي‌دهد.