به كارگيري روش هاي نوين آموزش در تفهيم مفاهيم ديني و معارف اسلامي به دانش آموزان

عدم عﻼقه دانشآموزان به تحصيل يكي از مهمترين مشكﻼت در نظام آموزش و پرورش كشور ايران است .كيفيت آموزش پايين و نحوه تدريس ضعيف در كشور ماميتواند از جمله علتهاي مهم اين موضوع باشد .يكي از دﻻيل آن عدم آشنايي معلمان با روش هاي نوين تدريس است. روشهاي نوين تدريس ميتوانند الگوهايي مؤثر براي معلمان ارايه دهند تا عﻼقه دانشآموزان به تحصيل بيشتر شده و در نهايت كيفيت آموزشي در نظام آموزش و پرورش بهبود يابد. روشهاي تدريسنوين از جمله روش ، هايي هستند كه در آن مشاركت دانش آموز و معلم را ميطلبد و به جاي انتقال مطالب به دانش آموز به افزايش توانايي يادگيرنده در فزآيند يادگيري عنايت دارد.به دﻻيل متعدد از جمله تاكيد براصول اهداف دوره هاي تحصيلي، نگرشهاي جهاني، رشد روز افزون تحقيقات و ، نظام آموزش و پرورش كشور سرعت رشد فنآوري و تكنولوژي ضروري بودن تدريس فعال مشخص ميشود. از مهمترين بخشهاي نظام آموزش و پرورش كشور ما، ميتوان از آموزش مفاهيم ديني و معارف اسﻼمي به عنوان هويت اعتقادي ما نام برد. همانطور كه واضح نيز به نظر ميرسد آموزش صحيح اين مفاهيم در مقطع تحصيلي ابتدايي بسيار ﻻزم و ضروري است.براي اين كار فعالسازي ذهن دانشآموزو جلوگيري از تقليد كوركورانه ويدر زمينه مفاهيم اعتقادي با استفاده از روشهاي نوين تدريس بسيار مهم و اساسي به نظر ميرسد. لذا آموزش و تدريس بر پايه روشهاي فعال خود گامي است در اشاعه و ترويج مفاهيم ديني و پرورش انسانهاي آزاد و آگاه كه مي تواند در حركت كشور به سمت ايجاد تمدني اسﻼمي مثمر ثمر باشد.