تفكر و انديشه در قرآن كريم؛ راهي به سوي هدايت انسان

انسان مفطور به فطرت خاصي است كه او را به سوي اكمال هدايت مي نمايد، اما درگذر ايام عواملي چون غفلت، معصيت، اعتقادات باطل و ... زنگاري بر اين لوح مي نشاند و از هدف غائي اش باز مي ماند. تفكر در قرآن و هستي، به عنوان اولين و اساسي ترين راهكار تربيتي در زنگار زدايي فطرت پاك الهي ارائه گرديده است. بدون ترديد مى‏توان گفت هيچ كتابى در دوره تاريخ حيات بشر به اندازه قرآن، انسان را تشويق و امر به تفكر و انديشه در تمام حقايق عالم، اعم از آفاقى، انفسى و شرعى نكرده است. خداوند در بسيارى از آيات، متفكران و آنان كه در مقام فهم واقعيت‏ اند، به بهترين صورت مورد تمجيد قرار داده است و اين باعث ظهور خودجوش ايمان پايدار، عمل صالح، صفات حميده و اعتقادات صحيح خواهد شد. در اين مقاله تلاش بر آن است تا با روش توصيفي- تحليلي و با بكارگيري قرآن كريم، متون مقدس اسلامي و با استفاده از شيوه¬هاي پژوهش ديني، به بررسي تأثير تفكر و انديشه در هدايت انسان به سوي راه سعادت از منظر قرآن كريم پرداخته شود؛ و به اين سوال پاسخ داده شود كه آيا هدايت انسان در گرو انديشيدن در جهان طبيعت و جهان انساني است يا عواملي ديگر در اين امر دخيل هستند.