نقش نماز در كاهش آسيب هاي اجتماعي

در اسلام به نماز اهميت بسياري داده شده است. همان گونه كه جامعه بدون انسان هاي متفكر و انديشه مدار معنا ندارد، مي توان گفت جامعه متعالي بدون انسان هاي برخوردار از آموزه هاي ديني، از مفهوم و اصالت پايدار خود تهي مي شود. آن چه موجب بقاء و تداوم ارزش ها و هنجارهاي اجتماعي مي شود، نوع تربيت، فرهنگ و باوري است كه در افراد آن جامعه به وجود مي آيد تا در بهترين شرايط، زمينه ي رشد آنان فراهم شود. توجه به دين و آموزه هاي ديني در شرايط فعلي مي تواند در كاهش و پيشگيري از آسيب هاي اجتماعي نقش اساسي ايفا نمايد. هدف اساسي مقاله حاضر، بررسي نقش نماز در كاهش آسيب هاي اجتماعي و رشد و تعالي جامعه بوده كه به روش توصيفي- تحليلي انجام شده است. نتايج حاصل از اين مقاله نشان مي دهد كه نماز اثرات مهم و بسياري در رشد شخصيت افراد و در ارتقاي باورها و ارزش هاي جامعه داشته و كاهش آسيب هاي اجتماعي را به دنبال دارد.