بررسي عناصر اخلاقي و اجتماعي ازدواج در سبك زندگي از منظر آيات و روايات

زدواج، تاريخچه‌اي به قدمت پيدايش انسان‌ها در كره زمين دارد و در تمام مكاتب و اديان مطرح است اما هيچ مكتبي به‌اندازه اسلام براي اين موضوع اهميت قائل نبوده است. اسلام اساس ترقي و رشد و تكامل در تمامي شئون زندگي را در چگونگي تشكيل خانواده‌ها مي‌داند و براي اين مهم اهدافي در نظر گرفته است; قرآن مجيد خلقت همسران و ايجاد رشته مودت و دوستي بين زن و مرد را از نشانه‌هاي شناخت خداوند شمرده و به برخي از فوايد ازدواج مانند آرامش روحي و جسمي، ارضاي غريزه جنسي، ايجاد دوستي و علاقه، بقاي نسل و تكامل فرد، اشاره مي‌كند: «ازجمله نشانه‌هاي وجود خداوند اين است كه برايتان از جنس خودتان همسراني آفريده تا بدان‌ها آرام گيريد و ميان شما و آن‌ها دوستي و مهرباني قرارداد. در اين (دوستي و محبت) براي كساني كه تفكر مي‌كنند، نشانه‌هايي وجود دارد.» (روم: 21) اسلام براي تحكيم كانون خانواده و جلوگيري از فروپاشي آن، قوانين خاصي وضع كرده و بر طبق آن، محدوده وظايف هركدام از اعضا را تعيين نموده است.