بررسي اصول مردم سالاري ديني در قرآن و حديث

مردم¬سالاري ديني شيوه¬ا¬ي حكومتي برآمده از دين و آموزه¬هاي آن است. اين سبك حكومتي همچون هر ايدئولوژي، ديدگاه و نظريه¬ در حوزه¬هاي مختلف از اصول خاصي برخوردار است و با توجه به بافت فرهنگي در هر جامعه داراي ضوابطي است كه الگوي آن را با ساير جوامع متمايز مي¬سازد. با توجه به بافت فرهنگي جامعه¬ كه مبتني بر ارزش¬ها و آموزه¬هاي اسلامي است در اين مقاله تلاش شده است كه اين مسأله مورد بررسي قرار گيرد كه: از منظر دو منبع قرآن و حديث كه منابع اصلي دين اسلام به¬شمار مي-روند مردم¬سالاري ديني از چه اصولي برخوردار است؟ از اين منظر در اين مقاله سعي شده است كه ضمن استفاده از منابع كتابخانه¬اي، بهره¬گيري از روش توصيفي- تحليلي و بررسي آيات قرآن كريم و روايات اهل بيت عليهم السلام اين مسأله مورد بررسي قرار گيرد. براساس يافته¬هاي پژوهش در قرآن و حديث مردم¬سالاري ديني از اصولي همچون: «دانايي¬محوري»، «قانون-مداري»، «عدالت»، «آزادي»، «خدمتگزاري»، «امر به معروف و نهي از منكر» و «نفي سلطه و طاغوت» برخوردار است. البته، ممكن است بجز اصول مزبور، موارد ديگري همچون: مساوات، تكريم مردم، نظارت عمومي و مشاركت اجتماعي نيز وجود دارد، اما اين موارد در اصول هفتگانه مطرح¬شده مستتر مي¬باشند و با آنها قابل جمع هستند. در نتيجه اين اصول هفت¬گانه به عنوان اصول محوري مردم¬سالاري ديني- اسلامي معرفي و مشخص شده¬اند.