مباني جهان‌شناختي اخلاق در انديشه كلامي سيد مرتضي (ره)

نوع نگرش به جهان هستي و عوالم وجودي پاسخ به پرسش اساسي چگونه بايد زيست؟ را روشن كرده و در نتيجه سازنده نظام اخلاقي و تبيين چگونگي بايدها و نبايدهاي فردي و اجتماعي است. در انديشه كلامي سيد مرتضي درباره مباني جهان‌شناخي اخلاق با صرف‌نظر از تعريف وجود و اقسام آن از جهات مختلف كه تأثير چنداني در اخلاق با توجه به نظرات پراكنده و مختصر سيد مرتضي ندارند، نگاه سيد مرتضي به عوالم و اصول حاكم بر هستي كه در مباحث اخلاقي تأثيرگذارند تشريح شده است كه نتيجه آن وجود عوالم پيش از دنيا، عالم دنيا و عوالم پس از دنيا در انديشه سيد مرتضي است. انگيزش اخلاقي با توجه به اعتقاد به عوالم پسيني دنيا و وجود ثواب و عقاب اخروي، معناداري اخلاق با توجه به انكار عالم ذر پيش از دنيا و توجيه چرايي زيست اخلاقي در اثر اعتقاد به ناظمي مدبر و صاحب قوانين در دنيا از مهم‌ترين نتايجي است كه بر اساس مباني جهان‌شناسانه در انديشه كلامي سيد مرتضي به اثبات مي‌رسد.