رفتار اجتماعي در قرآن وسيره ائمه (ع)

روابط و ارتباطات اجتماعي سالم، بنياد جامعه را مي سازد. روابط اجتماعي، افزون بر اينكه تاثيرات شگرفي بر روان شخص به جا مي گذارد و روحيات وي را متاثر مي كند، همچنين تاثيرات بسزايي نيز بر جامعه به جا مي گذارد. هرچه شخصيت فرد قوي و استوارتر باشد، تاثيرات وي بر جامعه بيشتر خواهد بود. كاهش يا افزايش دايره نفوذ هر كسي بر جامعه ارتباط تنگاتنگي باخصوصيات و صفات وي داردالبته در اين ميان نمي توان از آداب معاشرت غافل ماند؛ زيرا محافظت و صيانت بر آداب و رسوم اجتماعي مي تواند دايره نفوذ اجتماعي شخص را افزايش دهد و تقويت نمايد. بر اين اساس، هر انساني به ويژه مومن مي بايست به اين آداب توجه كند و از آن براي افزايش دايره نفوذ و تاثيرگذاري بر جامعه در راستاي رهايي خود از خسران و زيان مبين و ظهور در نقش ربوبيت بهره گيرد پژوهش حاضر قصد داشت تا بامراجعه به بخشي از منابع انديشه اسلامي وقرآن به توصيف علوم رفتاري بپردازد روش تحقيق در اين پژوهش«توصيفي وتحليلي » است ابتدا نگاهي به معنا ومفهوم رفتار شده وسپس باتحليل آن درقرآن وانديشه اسلامي علوم رفتاري استنباط ارائه شده است