ميدان شهري ، فضايي براي حضور انسان ها (نمونه مورد بررسي ميدان مسجد جامع ايلام)

در ميان فضاهاي مختلف شهري ، فضاهاي باز و ميادين شهري از نقش مهم تر و كليدي تري نسبت به ساير فضاها ، جهت ايجاد شهري زنده و پويا ، برخوردارند . ميدان شهري مكاني است كه همه شهروندان آزادانه در آن حضور پيدا مي كنند و در ارتباط با يكديگر قرار مي گيرند . نقش اجتماعي و ايجاد تعامل ميان شهروندان اهميت اين فضاها را دوچندان مي كند . هدف اصلي از ايجاد ميادين شهري به وجود آوردن مكاني براي پياده روي ، نشستن ، غذا خوردن ، گفت وگو و تماشاي محيط اطراف است. اين مقاله كه روش آن تحليلي توصيفي است، با مطالعه و بررسي نظريات و ايده هاي مطرح شده در خصوص نيازهاي انسان در فضاهاي شهري و جمع بندي و نتيجه گيري از آن ها و مقايسه اين نتايج با مشاهدات موجود در نمونه مورد بررسي همراه است ، ابتدا به تعريف ميدان شهري و بررسي ويژگي هاي آن مي پردازيم .در ادامه به بيان نظرياتي در مورد پاسخگويي به نيازهاي انسان در فضاهاي شهري خواهيم پرداخت و سپس با بررسي تاثير آن ها در طراحي ميادين شهري ، اصولي كلي جهت طراحي ميادين شهري با ويژگي هاي انساني به دست خواهد آمد. در پايان نيز با بررسي مشاهدات انجام شده در نمونه مورد بررسي نقاط ضعف و قوت اين فضا بيان و راهكارهاي مناسب جهت بهبود آن ارائه مي شود .