تئوري نفس

اگر انسان به اين باور برسد كه زندگي پس از مرگ توهم يا خرافه است، آيا بخشي از زندگي او فرو نمي ريزد؟ در قرآن نباء العظيم مبني بر وجود قيامت، خبر جديدي در اديان نبود. دين زرتشت و ديگر اديان قبل از اسلام، وجود رستاخيز را اعلام كرده بودند و اعتقاد به حسابرسي و بهشت و جهنم در باستان وجود داشت. اما مطلبي كه در اديان قبل از اسلام مطرح نشده بود، نظرية جديد اسلام در مورد انديشة روح بود. در بينش قديم، انسان در طول تاريخ تمدنش و در ملل گوناگون تلاش نموده اعتقادات زندگي پس از مرگ خود را به تصوير بكشاند. او با ثبت انديشة وجود روح در امور روزمرة زندگان، در حجاري هاي باستان، در انجام مراسم ديني و تاجگذاري و پيروزي و يا در تصاوير معابد و مقابر، اعتقاد خود را براي تاريخ آينده به جاي گذارد. بشر عصر حاضر نيز با استفاده از هنر و تكنولوژي برداشت خود را از زندگي پس از مرگ به تصوير مي كشاند. ساخت فيلم ها با داستان هايي از ارواح و اشباح و نشان دادن حضور روح و تأثير رفتار روح در امور زندگي بازماندگان، نشانه هايي از بينش قديم است. تدوين تئوري نفس تلاشي در كشف بينش قرآني نسبت به انسان است. اين تئوري بيان حقيقتي است كه حاصل كار تحقيقي در قرآن با روشي جديد به نام روش تنزيل است.