كاركردهاي اوقات فراغت و توسعه

موضوع اوقات فراغت از شاخه‌هاي جديد در علم جامعه‌شناسي است كه روز به روز بر اهميت آن افزوده مي‌شود. كمتر از صدسال پيش هيچ‌يك از جوامع اهميت چنداني به اين موضوع نمي‌دادند. هرچه قدر جامعه به‌سوي صنعتي و شهري شدن پيش مي‌رود نياز پر كردن اوقات فراغت بيشتر احساس مي‌گردد. اهميت اوقات فراغت به‌اندازه‌اي مي‌باشد كه از آن به مثابه آيينه فرهنگ جامعه ياد مي‌كنند. به اين معني كه چگونگي گذران اوقات فراغت افراد يك جامعه تا حد زيادي معرف ويژگي‌هاي فرهنگ آن جامعه است. بدين منظور هدف اين پژوهش، بررسي و تبيين نقش كاركردهاي اوقات فراغت در توسعه مي‌باشد. روش تحقيق اين پژوهش، مروري و توصيفي و روش گردآوري اطلاعات به‌ صورت اسنادي-كتابخانه¬اي مي‌باشد. نتايج به دست آمده حاكي از آن است كه در جوامع مختلف اوقات فراغت كاركردهاي متعددي را در بر مي‌گيرد. كاركردهاي مثبت اوقات فراغت، بستر مطلوبي را براي رشد و اعتلاي وجودي افراد جامعه به وجود مي‌آورد. اين امر موجب ارتقاي توانمندي و قابليت افراد در زمينه‌هاي مختلف شغلي، زندگي، اجتماعي و اقتصادي مي‌شود. هرچه توانمندي افراد ارتقا يابد منابع انساني كارآمدتر مي‌گردد. از سوي ديگر، منابع انساني جز مهم‌ترين سرمايه‌هاي هر كشوري در رسيدن به توسعه محسوب مي‌شوند. بنابراين بايد به ارتقا توانمندي منابع انساني از طريق كاركردهاي مثبت اوقات فراغت توجه ويژه داشت.