اثرات اقتصاد دانش بنيان بر تقويت برونگرايي اقتصاد (در راستاي سياست هاي كلي اقتصاد مقاومتي)

يكي از راهبردهاي محوري در تحقق رشد اقتصادي بلندمدت و پايدار ، اتكاي اقتصاد به صادرات دانش بنيان و تكيه بر اقتصاد دانش محور است. درضمن كاهش آسيب پذيري و مقابله با ريسك ها نيازمند حركت با ادبيات روز اقتصادي است و نمي توان در دنياي كنوني، برپايه اقتصاد صنعتي پيش رفت و نيازمند حركت به سمت اقتصاد دانش بنيان است. مقاله حاضر از باب تبيين تاثيرات اقتصاد دانش بنيان بر برونگرايي اقتصاد در راستاي سياستهاي كلي اقتصاد مقاومتي انجام گرفت. براي اين منظور از مباني نظري همگرايي هاي اقتصادي – منطقه اي در قالب مدل جاذبه و براي كشورهاي اسلامي طي دوره 2013-2005 بهره گرفته شد. نتايج برآورد نشان از اين دارد شاخص تركيبي اقتصاد دانش بنيان طبق انتظار تئوريك اثر مثبت بر تجارت بين كشورهاي اسلامي دارد، بطوريكه طبق نتايج الگو، بهبود هر واحدي شاخص اقتصاد دانش بنيان در كشور ميزبان درحدود 51/5 ميليون دلار بر حجم تجارت دوطرفه بين كشورهاي اسلامي منتخب افزوده است.