نقش و جايگاه انفاق و مشاركت هاي مردمي در توسعه مناطق محروم، رفع فقر و محروميت‌زدايي با تاكيد بر فرهنگ جهادي

در همه جوامع و در همه اعصار ، فقر و نابرابري درآمدها پديده اي ناخوشايند براي انسانها بوده است، به گونه اي كه سابقه انتقاد از نابرابري درآمدها و محكوميت آن، به قدمت دنيا مي رسد و هدف غايي برابري،طرفداران اخلاق و انقلابيون و رجال دولتي را تحت تاثير قرار داده است.در ايران براي مبارزه با فقر و محروميت زدايي در قالب برنامه هاي توسعه طرح ساماندهي اقتصادي، پيش بيني هايي صورت گرفته است و چندين بار لايحه فقر زدايي تهيه و تنظيم شده كه اين تلاشها در نهايت به اقدامي موفق منجر نشده است .با توجه به مطالعات محقق تصور مي شود در برنامه فقرزدايي و محروميت زدايي توجه چنداني به الگوهاي اسلامي همچون فرهنگ جهادي و مشاركت اسلامي و مردمي نشده است. اديان الهي به ويژه اسلام مشاركت را مورد توجه قرار داده‌اند. مشاركت مردم در حكومت اسلامي پيامبر و علي (ع) درخشان‌ترين نمونه‌هاي مشاركت مردم در طول تاريخ بشري است و تأثير دين به عنوان يكي از مهم‌ترين عوامل گسترش مشاركت مردمي در طول تاريخ به ويژه در جهان اسلام انكارناپذير است همچنين تكاليف اجتماعي اسلام هدف آن گسترش روح تعاون و مشاركت بين اعضاي جامعه و امت اسلامي است لذا در روايتي پيامبر مي‌فرمايد: هرگاه كسي به امور مسلمانان اهتمام نداشته باشد از زمره مسلمانان خارج است. با توجه به آنچه گفته شد در اين مقاله با الگو گيري از تعاليم اسلامي به ارائه يك مدل مشاركتي اسلامي- مردمي در جهت رفع فقر و محروميت زدايي پرداخته مي شود.