ارزيابي توان اكولوژيكي استان همدان به منظور تعيين جهات بهينه توسعه فيزيكي استان در راستاي حفظ منابع طبيعي آن (با استفاده از GIS)

امروزه بسياري ازمناطق كشور ما با توجه به گسترش نامحدود و بدون برنامه ي خود سبب دست اندازي به محيط هاي طبيعي و از بين بردن آنها شده اند. افزايش روزافزون جمعيّت شهرنشين و در پي آن رشد شهرها، توجه به چگونگي كنترل توسعه ي شهرها و گام برداري درراستاي اصول توسعه ي پايدار را الزامي مي كند.كه بهره برداري بهينه و اصولي از منابع طبيعي سرزمين و ساماندهي كاربري اراضي بر اساس توان اكولوژيكي آن، نقش مهمي در مديريت محيط و منابع و جلوگيري از تخريب محيط زيست در راستاي توسعه پايدار دارد. استان همدان نيز باتوجه به اينكه براي برنامه ريزي صحيح و مناسب جهت توسعه خود فرصت دارد، ضرورت توجه به چگونگي توسعه ي آن دوچندان مي نمايد. هدف اصلي اين مقاله، تعيين بهترين مكان بر اساس اصول آمايش سرزمين با كمترين آثار سوء در حال حاضر و در بلند مدت براي توسعه ي فيزيكي استان همدان مي باشد. فرآيند ارزيابي توان اكولوژيكي در پژوهش حاضر شامل سه بخش اساسي شناسايي منابع اكولوژيكي، تجزيه – تحليل و جمع بندي داده ها، ارزيابي و طبقه بندي است كه براي انجام آن لايه هاي دما، شيب، گسل، بارش، پوشش گياهي، ارتفاع، اقليم، و فرسايش كه مهترين عوامل طبيعي در تعيين جهت توسعه بهينه استان هستند با استفاده از سيستم اطلاعات جغرافيايي همپوشاني شده كه باتوجه به نقشه نهايي پژوهش، بهترين گزينه براي توسعة استان، پيشروي روند توسعه به سوي نواحي شمالي است كه بايد از پيشرفت روند توسعه به سوي نيمة جنوبي، ممانعت به عمل آورده و بازسازي و اقدامات اصلاحي را در اين مناطق در اولويت قرار داد.