رابطه بين استقامت ذهني و اميد به زندگي در دانشجويان

هدف پژوهش حاضر، بررسي ارتباط استقامت ذهني و اميد به زندگي دانشجويان ارشد دانشگاه سيستان و بلوچستان است. جهت انجام اين پژوهش از طرح پژوهشي علمي- همبستگي استفاده شد. جامعه آماري اين پژوهش را كليه دانشجويان ارشد دانشگاه سيستان و بلوچستان در سال تحصيلي 1394-1393 تشكيل مي دادند كه به روش تصادفي طبقه اي و با استفاده از فرمول تعيين حجم نمونه كوهن و مانيون و موريسون (2001)، تعداد 132 نفر به عنوان حجم نمونه در نظر گرفته شدند و از نظر استقامت ذهني و اميد به زندگي مورد آزمون قرار گرفتند. به منظور جمع‌آوري اطلاعات از پرسشنامه اميد به زندگي فرم 33 سوالي و پرسشنامه استقامت ذهني (MTQ-48) فرم 48 سوالي استفاده شد. براي تجزيه و تحليل داده ها از ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون گام به گام استفاده شد. نتايج نشان داد كه بين مؤلفه استقامت ذهني و زير مقياس هاي آن با اميد به زندگي رابطه مثبت و معناداري وجود دارد.