مطالعه آزمايشگاهي تاثير مقدار فيلر از جنس پودر سنگ آهك بر روند كسب مقاومت بتن هاي خودتراكم پرمقاومت (HSSCC)

مصالح تشكيل دهنده بتن يكي از مهمترين پارامترهاي تاثير گذار بر خواص و رفتار آن در فاز خميري و فاز سخت شده مي باشد. تاثير نوع و مقدار و نسبت هاي مواد تشكيل دهنده در بتن خودتراكم كه از پيچيدگي هاي رفتاري خاصي در فازهاي خميري و سخت شده برخوردار مي باشد بسيار بيشتر مي باشد. از سوي ديگر ساخت بتن پر مقاومت نيازمند دقت بسيار بالاتري در انتخاب نوع و مقدار مواد تشكيل دهنده مي باشد و حساسيت ها بسيار بيشتر خواهد بود. در اين تحقيق تاثير مقدار فيلر از جنس پودر سنگ آهك به عنوان به عنوان يكي از متداول ترين و پركاربردترين انواع فيلر بر رفتار بتن خودتراكم پرمقاومت ساخته شده به روش صنعتي در فازهاي خميري و سخت شده مورد بررسي قرار گرفته است. بدين منظور 10 طرح مخلوط با استفاده از مقدار فيلر هاي مختلف با درصد آب به مواد سيماني ثابت ساخته شده و سه آزمايش فاز خميري 1) جريان اسلامپ 2) قيف V شكل 3) جعبه U شكل بر روي آن انجام گرفت تنش تسليم و لزجت خميري مورد بررسي قرار گرفته و سپس آزمونه ها در قالب هايي به ابعاد 10*10*10 و 15*15*15 نمونه گيري گرديد. تعداد اين نمونه ها 100 عدد مي باشد و آزمايش مقاومت فشاري در سنين 7 و 28 روز بر روي آن صورت گرفته و رابطه بين ابعاد نمونه ها و مقاومت محاسبه گرديد و رشد آهنگ مقاومتي و درصد كسب مقاومت بررسي گرديد و مشاهده شد بين نتايج آزمايش قيف V شكل و جعبه U شكل يك رابطه خطي برقرار است. بيشترين مقدار مقاومت فشاري در ميان طرح ها مربوط به طرح مخلوط با مقدار فيلر 200 و بيشترين رشد آهنگ مقاومت فشاري مربوط به طرح مخلوط با مقدار فيلر 250-225 مي باشد. افزايش مقدار فيلر بعد از مقدار بهينه اثر معكوس ايجاد و سبب كاهش مقاومت فشاري و رشد آهنگ مقاومت فشاري مي گردد.