گردشگري در مناطق كويري و توسعه پايدار

در سال هاي اخير با تحولات اقتصادي، سياسي و تكنولوژيكي در سراسر جهان، تغييراتي هم در فعاليتهاي گردشگري مشاهده شده است. به منظور توسعه اكوتوريسم پايدار بايد منابع طبيعي به طور موثر و جدي محافظت شوند. يكي از جاذبه هاي طبيعي گردشگري، كوير و بيابان هاي گسترده و زيباي آن در جهان است. امروزه كويرگردي از جمله زمينه هاي بسيار پرجاذبه براي طبيعت گردان به شمار مي آيد و سرزمين ايران كه پهنه ي وسيعي از آن را كوير و بيابانها در بر گرفته اند، موقعيتي كم نظير از اين حيث دارد. با استفاده از پتانسيل هاي موجود، به منظور تحرك در بخش صنعت گردشگري در راستاي توسعه ي اقتصادي و اجتماعي و حفاظت ميراث زمين، مي توان فعاليت هاي جدي را آغاز كرد. روند رو به رشد تقاضا و پذيرش گردشگران در مناطق شكننده و حساس كويري و بياباني ايران طي سال هاي اخير و عدم وجود برنامه ريزي مدون و جامع براي گردشگري اين مناطق لزوم توجه خاص به اين مناطق را تشديد كرده است. لذا در اين مطالعه در راستاي توسعه ي پايدار گردشگري در مناطق كويري و بياباني ايران با استفاده از داده هاي جمع آوري شده در زمينه ي گردشگران بازديد كننده از مناطق كويري ايران در سالهاي اخير، سعي شده است بهره برداري از مناطق بياباني در زمينه ي گردشگري در كشور ايران ارزيابي شود و همچنين به عنوان نمونه به معرفي و بررسي فرصت-ها و چالش هاي گردشگري منطقه خوروبيابانك به عنوان يكي از پرجاذبه ترين مناطق بياباني واقع در كوير مركزي ايران، پرداخته شد و توصيه هايي براي رسيدن به توسعه ي پايدار در اين زمينه ارائه شده است.