ارزيابي نقش عوامل موثر بر وقوع فرسايش آبكندي منطقه چوار واقع در زاگرس مركزي

ميزان فرسايش خاك در ايران بالاتر از استانداردهاي جهاني است و در صورت عدم تغيير در نحوه بهره برداري از اراضي و استمرار فرسايش و تخريب خاك با روند كنوني، تامين غذاي جمعيت در حال افزايش به آساني امكان پذير نخواهد بود. هدف از اين تحقيق تحليل اثرگذاري متغيرهاي محيطي بر وقوع فرسايش آبكندي منطقه چوار استان ايلام واقع در زاگرس مركزي مي باشد. بدين منظور ابتدا لايه‌هاي رقومي عوامل مؤثر در پتانسيل مناطق حساس به فرسايش شامل ارتفاع، سنگ‌شناسي، شيب، جهت شيب، كاربري اراضي، فاصله از رودخانه، بافت خاك‌، شاخص رطوبت توپوگرافي و شاخص توان جريان در محيط نرم‌افزار ArcGIS 10.2 تهيه گرديد. پس از تهيه لايه هاي موردنظر با استفاده از مدل بيشينه بي نظمي اثر هر يك از متغيرهاي محيطي، تعيين شده و آستانه اثرگذاري آنها در منطقه چوار شناسايي گرديد. نتايج به دست آمده نشان داد كه موثرترين پارامتر در ايجاد فرسايش آبكندي، كاربري اراضي، فاصله از رودخانه و تراكم زهكشي مي باشد.