تحليل داده‌هاي باستان‌شناختي منطقة هرسين در دوران مس‌سنگي

يكي از اهداف بررسي باستان شناختي ميداني منطقة هرسين، از حوزه هاي فرهنگي حوضة طبيعي رودخانة گاماسياب شناخت ارتباطات فرهنگي اين حوضه با مناطق و دشتهاي همجوار آن بوده است. با پژوهشهاي باستان شناسي صورت گرفته در منطقه هرسين در مجموع بيست و سه محوطة دوران مس-سنگي شناسايي و مورد مطالعه قرار گرفت. وجود دوره هاي مختلف دوران مس سنگي قديم تا جديد در بين اين محوطه ها حاكي از وجود استمرار فرهنگي اين دشت و پاسخي به مهاجرتهاي صورت گرفته از سمت دشتهاي غربي تر (ماهيدشت) و ظرفيت طبيعي اين منطقه براي جايگيري سكونتگاههاي انساني در طول هزارة پنج تا سوم قبل از ميلاد بوده است. از سوي ديگر تغييرات صورت گرفته، نشان دهندة اين است كه حوضة شرقي رودخانة گاماسياب در منطقة زاگرس مركزي با ويژگيهاي طبيعي و جغرافيايي خاص و كوههاي بلند، دشتهاي مسطح و مرتفع و دره‌هاي متعدد، از ديرباز مورد توجه و سكونت جوامع باستاني بوده‌است. اين مقاله با معرفي و تحليل داده هاي باستان شناختي دشت هرسين در دروان مس سنگي به تحليل تحولات فرهنگي منطقه هرسين در طول دوهزارو پانصد سال مي پردازد.