بررسي رابطه ميان فناوري اطلاعات و ارتباطات و آسيب شناسي مجازي

امروزه نقش فناوري هاي ارتباطي در عرصه هاي مختلف انكارناپذير است و اين فناوري ها در برنامه ريزي هاي اجتماعي، فرهنگي و اقتصادي جايگاه ويژه اي دارند. در اين ميان فضاي مجازي ازجمله اينترنت، به منزله ي يكي از مهمترين دستاوردهاي انقلاب ارتباطي در آغاز هزاره ي سوم، ارتباطات را معنايي تازه بخشيده و موجب دگرگوني در تعاملات اجتماعي شده و اين گونه از اهميت بسيار زيادي برخوردار شده است. به دليل ويژگي هاي خاص فضاي مجازي و نو بودن اين پديده، بسياري از والدين فرصت، امكان و يا توان كافي براي شناخت دقيق اين فضا و كاربردهاي آن را به دست نياورده اند و عدم آشنايي مناسب آنها با اين فضا و در مقابل، استفاده روزمره نوجوانان و جوانان و حتي كودكان از اين فضا باعث شده است كه يك فضاي محرمانه و خصوصي در داخل خانه براي فرزندان ايجاد شود و آنها بدون دغدغه و بدون احساس وجود ناظر بيروني به سايت هاي مختلف در اين فضا دسترسي يافته و بعضاً به دليل ويژگي هاي سني و شخصيتي و كنجكاوي هاي خود متأثر از فضاهاي ناسالم موجود در اينترنت گردند. در اين پژوهش كه با روش توصيفي و با استفاده از منابع كتابخانه اي تهيه شده است مشخص مي شود كه فناوري اطلاعات و ارتباطات، علاوه بر تأثيرگذاري فرهنگي بر جوامع، قابليت ايجاد تغييرات فرهنگي را نيز دارد لذا ضمن تعريف مفاهيم فناوري اطلاعات و ارتباطات به بررسي مهمترين آسيب هاي فضاي مجازي و تأثيرات آن بر خانواده ها پرداخته و راهكارهايي جهت مقابله و كاهش تهديدات اينترنتي در ابعاد اجتماعي، فرهنگي، آموزشي و ... ارايه مي شود.