قطعه بندي پروستات براي تصاوير دوبعدي TRUS

تحقيقات در مورد سرطان در قرن 21 به يكي از معمول‌ترين تلاش‌ها تبديل شده است. در سرطان‌ها تشخيص به هنگام و درمان مناسب ميزان بهبودي و زنده ماندن بيماران را بهبود مي‌بخشد. مطالعات نشان مي‌دهد كه استفاده از فن‌آوري‌هاي نوين كامپيوتري همچون مكانيسم هاي پردازش تصوير در فرآيندهاي مربوط به تشخيص و دسته‌بندي سرطان‌ها موفق عمل كرده است. ترسيم، و يا قطعه بندي، پروستات يك كار بسيار مهم در انتساب درمان مناسب براي سرطان است. با اين حال، ترسيم دستي يك كار خسته‌كننده و وقت‌گير است. قطعه بندي پروستات يك كار چالش‌برانگيز است. كنتراست پايين، نويز اسپكل، خوشه‌بندي بسيار كوچك و مصنوعات تصويربرداري مانند سايه چالش هايي جدي براي قطعه بندي دقيق پروستات در سونوگرافي از طريق مقعد (TRUS) است. اين مقاله به بررسي روش هاي قطعه-بندي تصاوير دوبعدي پروستات مي‌پردازد. هدف از اين مطالعه پيدا كردن شباهات و تفاوت‌ها ميان الگوريتم‌هاي مورد بررسي در اين مقاله مي‌باشد. برجسته كردن نقاط قوت و ضعف روش‌ها مي‌تواند به انتخاب الگوريتمي مناسب بسته به نوع شرايط كمك كند. ما به ارائه شرح مختصري از روش‌هاي قطعه بندي تصاوير دوبعدي پروستات مي‌پردازيم و سپس الگوريتم‌ها را گروه‌بندي كرده و به بررسي مزايا و اشكالات آن مي‌پردازيم. در نهايت يك مقايسه بر روي روش‌ها ارائه مي‌كنيم.