توجه به امور خيريه در تدوين برنامه درسي (رسمي، غير رسمي)؛ عاملي اثر بخش در نيل به جامعه‌ي خير

آنچه در پژوهش حاضر مد نظر است تبيين و تشريح ظرفيت هاي برنامه ي درسي بعنوان مهم ترين زير نظام هاي سيستم آموزشي است كه پتانسيل بسياري را در جهت فرهنگ سازي در جامعه در تمامي حوزه ها بالاخص امور خيريه و نيكوكاري داراست. در اين پژوهش كوشيده شده است تا به ساحت هاي مختلفي از جمله: وضعيت آموزش در حوزه ي امور خير و نيكو كاري ، آسيب شناسي آموزش در امور خيريه و نيكوكاري ، امور خيريه در برنامه ي درسي آموزش و پرورش ايران ،آثار و فعاليت هاي آموزشي بر جهت گيري ها و اقدامات حوزه ي امر خير ، جايگاه امور خيريه در آموزش هاي غيررسمي ، جايگاه امور خيريه در آموزش هاي رسمي ، آسيب شناسي اقتصاد امور خيريه و نيكوكاري ، آسيب شناسي نظام تقسيم كار ملي و نحوه يكپارچه سازي و هماهنگي امور خير ، الگوي منسب براي مشاركت همگاني ، اعتماد اجتماعي به خيريه و نيكوكاري و سياستگذاري ، برنامه ريزي و اقدام در گسترش فرهنگ امر خير ؛ هر چند ضمني و كوتاه اشاره گردد و ارتباط موثر بين برنامه ي درسي و امور خيريه را در آنها به تصوير بكشد ،ضرورت هاي انجام آن را تبيين نموده و به تشريح زيان هاي عدم انجام آن بپردازد.