تحليل تفسيري معناي ذهني خيّرين اصفهاني از عدم كمك به مراكز سلامت زنان

اين مقاله سعي بر آن دارد تا به تحليل معناي ذهني خيرين اصفهاني از عدم كمك به سازمان هاي سلامت زنان بپردازد. سازمان هاي مذكور طي چندسال گذشته با مصوبه ي هيأت دولت براي رسيدگي به زنان درمعرض آسيب هاي اعتياد و روسپي گري (به صورت مستقيم يا غير مستقيم) تشكيل شده است. ازطرفي مسئولان اين سازمان ها با نيازهاي مالي مواجه هستند و از طرف ديگر با پاسخ منفي خيرين مواجه مي شوند. بسياري از پژوهشگران و مسئولان در اين حوزه نيز اعتقاد دارند كه نياز مالي مي تواند از دلايل مهم روي آوردن افراد به كجروي ها باشد. به همين منظور بااستفاده از رويكرد كيفي و روش شناسي پديداري به تحليل پرداخته تا فهمي همدلانه از ديدگاه شركت كنندگان در پژوهش به دست آورد. اطلاعات ازطريق 10مصاحبه ي عميق گردآوري شده و با روش هفت مرحله اي كلايزي تحليل شده است. يافته ها حاكي از آن است كه خيرين اصفهاني نه تنها در رابطه با كمك به زنان درگير آسيب هاي اعتياد و تن فروشي مخالفت سرسختانه دارند، بلكه در اين مخالفت خود رويكرد سلب مسئوليت يا اعمال خشونت نسبت به اين زنان را نشان مي دهند. در مقوله ي مخالفت سلبي، شايد بتوان مدعي شد كه با كدهاي نداشتن اعتماد به افراد و مسئولين و ارجاع مسئوليت ساماندهي اين افراد به دولت به-گونه اي با فرافكني مواجه هستيم. در اين رويكرد ديدگاه هاي مردسالارانه نسبت به زنان آسيب ديده و همچنين زنانِ مسئول اين سازمان ها به وضوح به چشم مي خورَد. در مقوله ي مخالفت قهري، نه تنها با رويه هاي سلب مسئوليت از خود مواجهيم بلكه شاهد نظرات خشونت آميز و درخواست براي اعمال مجازات و حتي از بين بردن افراد درگير آسيب از جانب خيرين هستيم.