سير تحول گياه شناسي و گياهان داروئي در تمدن اسلامي

علم گياه شناسي و گياهان داروئي با نهضت ترجمه در تمدن اسلامي شكل مي گيرد و در قرن پنجم(ه.ق) با تدوين رسانه هاي تخصصي و آغاز سفرهاي علمي و پژوهشي، اركان آن، قوام و استحكام مي يابد. در قرن ششم و هفتم(ه.ق) با نگارش كتب جامع گياهان داروئي، پيدايش اولين دائره المعارف هاي مصور گياه شناسي، و افزوده شدن مشاهدات عيني و تجارب عملي بر مباحث نظري، دوره رونق و شكوفائي اين علم فراهم گرديد و در قرن هشتم(ه.ق)، بسان ديگر علوم عقلي و نقلي، به دليل كاهش تأليفات، فروغ گذشته را از دست داد و به ركود انجاميد.