بد فهمي‌هاي دانش‌آموزان دوره اول ابتدايي در علوم تجربي

پژوهش حاضر به منظور شناسايي بدفهمي‌هاي دانش‌آموزان در مورد مفاهيم مورد آموزش در علوم تجربي دوره اول ابتدايي انجام شده است. اين پژوهش، تحقيقي كيفي بوده است و جامعه آماري آن مدارس ابتدايي كشور ايران شامل آموزگاران و دانش‌آموزان دوره اول ابتدايي بوده است. نمونه تحقيق به صورت هدفممند از استان‌هاي تهران، آذربايجان شرقي، خراسان جنوبي، و همدان انتخاب شدند. نتايج اين پژوهش، بدفهمي هاي شناسايي شده تا نيمه اول سال تحصيلي 96-97 را نشان دادند. با تحليل اين نتايج مشخص گرديد قسمت قابل توجهي از اين بدفهمي هاي شناسايي شده واقعا بدفهمي بوده‌اند ولي تعداد معدودي از آن‌ها ماهيتا بدفهمي نبوده است و آموزگار از آن‌ها استبناط بدفهمي نموده است، و برخي از آن‌ها بدفهمي‌هايي بوده‌اند كه به دليل دو زبانه بودن دانش‌اموزان و عدم درك مفهمومي واژگان عليم مورد آموزش ايجاد شده‌اند، برخي از اين مفاهيم نيز به دليل محتواي متني و تصويري كتاب ايجاد شده‌اند و براي رفع آن‌ها بايد مفاهيم علمي پيش‌نيازي در ذهن دانش‌آموز موجود مي‌بوده است كه در محتواي برنامه درسي سال‌هاي بعد پيش بيني شده است، و لذا در زمان آموزش قابليت اصلاح نداشته و آموزگار از آن‌ها گذر داشته است. به طور كلي منبع پيدايش اين بدفهمي‌ها از تمامي نوع تصورات پيش پنداشته، غير علمي، محلي، حقيقي و مفهومي بوده است. همچنين مي‌توان نتيجه‌گيري نمود كه آموزگاران اين طرح پژوهشي با گذراندن دوره آموزشي كوتاه مدتي كه در مورد بدفهمي، شناسايي و اصلاح آن سپري نمودند توانستند به خوبي برخي از بدفهمي‌هاي موجود در ساختار ذهني دانش‌آموزان را در مورد مفاهيم علمي، شناسايي و تا حدودي اصلاح نمايند.