اجراي برنامه درسي با رويكرد نظريه اعتماد

اعتماد، پديده اجتماعي است كه به صورت اكتسابي در فرايندي پيچيده از شكل‏گيري اعتماد بنيادين از سوي خانواده آغاز مي‏شود و مي‏تواند با برنامه درسي توسعه يابد. اين روابط را مي‏توان براساس نظريه اعتماد تبيين و توصيف كرد. اين نظريه بيان مي‏كند كه اعتمادكننده بر اساس نگرش‏ها، ارزش‏ها، انتظارات و شناختي كه از اعتمادشونده دارد و مي‏داند كه او قابل اطمينان و رفتارش قابل پيش‏بيني است تصميم به اعتماد مي‏گيرد. براين‏اساس، هدف اين مقاله اجراي برنامه درسي با رويكرد نظريه اعتماد و تاكيد بر نقش مشاركت‏كنندگان در ايجاد اعتماد در برنامه درسي است.