پهنه بندي و برآورد پتانسيل اقليمي نيازسرمايشي و گرمايشي محيط هاي مسكوني غرب گيلان

انسان هميشه براي زندگي بهتر به دنبال شرايط آب و هوايي و مكانهايي مناسب و بهينه با ذائقه اقليمي خود مي گردد از اينرو يكي از مهمترين مسايل و مباحث مهم در مطالعات اقليمي بويژه ساختمان و محيط مسكوني ، معماريهاي همساز با اقليم و برنامه ريزي صحيح مصرف انرژي ، مسئله گرم كردن محيط زندگي در فصل سرد و سرد كردن آن درفصل گرم سال مي باشد . اين تحقيق با هدف شناخت پتانسيل اقليمي سرمايش – گرمايش و همچنين پهنه بندي نياز به انرژي سرمايشي- گرمايشي در منطقه غرب گيلان انجام گرفته است . روش تحقيق استفاده از مدل محاسباتي دكتر خليلي بصورت مجموع نياز سرمايش در فصول گرم (CDD) و نياز گرمايش در فصول سرد(HDD) در غرب استان گيلان باتعيين آستانه هايي براي درجه- روزهاي گرمايشي وسرمايشي بوده است،كه با تعيين آستانه هاي درجه- روزهاي گرمايشي ، به دوطبقه اقليمي سرد و نيمه سرد با نامهاي H4,H5 و درجه - روزهاي سرمايشي به يك طبقه اقليمي ملايم با نام C1 بر روي نقشه مشخص گرديده است. بيشترين نياز گرمايشي منطبق بر ارتفاعات است و هرچه به سمت نواحي ساحلي يا نقاط كم ارتفاع حركت كنيم نياز گرمايشي كاهش مي يابد ؛ بيشترين نياز به انرژي گرمايشي مربوط به حوالي ايستگاه هشتپر با 48 درجه – روز و ايستگاه خليان با 6 درجه- روز با ارتفاع 1000 متري كمترين نياز به سرمايش را دارا مي باشد .