موانع تحقق اقتصاد مقاومتي در جمهوري اسلامي ايران؛ از منظر تحليل گفتماني

سابقه بحث رهايي اقتصاد كشور از نفت به اوايل انقلاب بر مي گردد و در شرايط كنوني نيز به دليل تحريها و فشارهاي بين المللي توجه به اين مساله تا حدودي جدي تر شده است. در اين راستا مسئولين نظام، موضوع اقتصاد مقاومتي و مقاوم سازي اقتصاد را، راه حل مناسب براي برون رفت كشور از تحريم ها و فشارهاي غرب دانستند. علارغم تاكيداتي كه بر فوائد اقتصاد مقاومتي در كشور مي شود ولي ما شاهد تحقق عملي آن نيستيم. نوشتار حاضر نيز در پي پاسخ گويي به اين پرسش اصلي است كه چرا اقتصاد مقاومتي در جمهوري اسلامي ايران اجرا نمي شود؟ برپايه اين مفروض كه تحقق يك مدل براي توسعه نيازمند مسلط شدن گفتمان آن است؛ اجرا شدن اقتصاد مقاومتي هم نيازمند يك ريل شدن دالهاي گفتمان دولتها با گفتمان اقتصاد مقاومتي مي باشد. مي توانيم اين فرضيه را مطرح كنيم كه نوع نگاهي كه دولتها به موضوع توسعه كشور دارند، گفتمان هاي اقتصادي متفاوتي با دال مركزي متفاوتي را شامل مي شود كه در تضاد با گفتمان اقتصاد مقاومتي است. وجود چنين ديدگاه هايي است كه تحقق اقتصاد مقاومتي را با چالش روبه رو كرده است. در اين پژوهش با نظريه تحليل گفتمان؛ مباحث گفتماني اقتصاد مقاومتي و عملكرد دولتهاي جمهوري اسلامي ايران در اين حوزه را مورد بررسي قرار مي دهيم.