نقدي بر مبانيِ قرآنيِ استعمال لفظ «تعالي» به جاي پيشرفت

پرداختن به مباحث عقلي و ايجاد گفتمان‌هاي اجتماعي تنها در صورتي ممكن خواهد شد كه از ظرف الفاظ به درستي استفاده شود. اين ضرورت به‌خصوص در هنگامي كه قرار است گفتمان پايبند به يك ميراث بزرگ مانند تراث اسلامي باشد اهميت و ضرورت جدي‌تري دارد و بر محققان لازم است براي استناد به الفاظ مطالعات گسترده‌اي رادر رابطه با آن از جنبه‌هاي مختلف انجام دهند. به دنبال طرح عنوان آموزش استعلايي به عنوان گفتمان يا دكترين الگوي اسلامي براي دستيابي به آيندۀ مطلوب در برابر آينده پيش‌بيني‌شده، در اين مقاله بررسي وسيعي در رابطه با لفظ استعلا و تعالي در فرهنگ اسلامي و ميراث تفسيري‌ـ‌روايي و همچنين بررسي‌هاي لغوي در رابطه با اين لفظ انجام شده كه در نهايت به نظر مي‌رسد اين كلمه به‌صورت منفرد نمي‌تواند ظرف متحمل نياز نظريه‌ي تمدني باشد.