بررسي موانع تحقيق و پژوهش در بين دانشجويان تحصيلات تكميلي دانشكده روانشناسي و علوم تربيتي دانشگاه تهران

تحقيق حاضر از نظر ماهيت كمي، و از نظر نوع كاربردي بوده كه با استفاده از روش توصيفي- پيمايشي انجام‌ شده است. جامعه آماري در اين مطالعه كليه دانشجويان تحصيلات تكميلي دانشكده روانشناسي و علوم تربيتي دانشگاه تهران با هدف بررسي موانع تحقيق و پژوهش در سال تحصيلي 96-1395 به تعداد 440 نفر مي¬باشد. حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان و كرجسي 205 نفر، و با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي 119 نفر زن و 76 نفر مرد انتخاب گرديد. ابزار پژوهش پرسشنامه محقق ساخته است، روايي پرسشنامه مورد تأييد خبرگان و متخصصان مربوطه قرار گرفت و پايايي آن با استفاده از آلفاي كرونباخ 89% محاسبه شد. به‌منظور تجزيه‌ و تحليل از آزمون خي¬دو استفاده شد. نتايج نشان داد كه به ترتيب موانع فردي، موانع انگيزشي، موانع ارائه خدمات پژوهشي، موانع اداري و موانع فرهنگي از عوامل عدم تمايل جامعه آماري مورد مطالعه در فعاليت‌هاي تحقيق و پژوهش است.