چالش ها و موانع پيشروي توسعه پايدار صنايع روستايي در ايران

در دهه هاي اخير به دنبال بروز مشكلات فراوان در نواحي روستايي مانند فقر،بيكاري،درآمد كم،اقتصاد شكننده،ضعف زيرساختها،كمبود فعاليت هاي خدماتي درونزا،پايين بودن نرخ بهره وري در بخش كشاورزي و به طوركلي توليدات روستايي،از يك سو تخريب منابع طبيعي و از سوي ديگرتخليه روستاهاو مهاجرت روستاييان به مراكز شهري را به دنبال داشته است كه اين مسائل به عنوان موانع جدي در برابر توسعه پايدار روستايي قرار گرفته اند.مسائل فوق سبب شده است تا برنامه ريزان و مجريان دولتي در صدد آن برآيند تا با ارائه راهكارها و استراتژي هاي جديد از معضلاتي كه نواحي روستايي با آن روبرو هستند بكاهند.در اين بين يكي از راهكارهايي كه توسط صاحب نظران پيشنهاد مي شود صنعتي سازي روستا ها و استقرار صنايع مي باشد. با اين وجود ايجاد و توسعه پايدار صنايع روستايي با چالش ها و موانع عمده اي روبرو است. هدف ازنگارش اين مقاله شناسايي عمده ترين مشكلات پيشروي توسعه پايدار صنايع روستايي است.اين مقاله با روش توصيفي ـ تحليلي انجام شده است و گردآوري اطلاعات به صورت كتابخانه اي و با استفاده از كتب،مقالات،گزارش هاي فارسي و لاتين انجام شده است.اين مقاله ضمن بررسي و شناسايي موانع و چالش هاي پيشروي توسعه پايدار صنايع روستايي،آنها را به دو دسته موانع و چالش هاي كلان و خرد تقسيم كرده است و مشكلات مديريتي ،موانع مالي،زيرساختها،كمبود هاي آموزشي،ضعف مشاركت،مشكلات فني ازجمله مهمترين موانع و چالش ها هستند.