بررسي اثرات سياست‌هاي اقتصاد مقاومتي بر امنيت كشاورزي در ايران

در شرايط كنوني كشاورزي، مهمترين بخش اقتصادي كشورهاي در حال رشد به¬شمار مي¬رود. با توجه به بحران¬ها اقتصادي و تحريم¬هاي پيش آمده براي كشور لزوم توجه به توليدات ملي و تاكيد بر اقتصاد مقاومتي لازم و حتي ضروري به نظر مي¬رسد. اقتصاد مقاومت به معناي اقتصاد توليدي، فعال و پويا با مشاركت بخش خصوصي است كه ماهيتاً اقتصادي مردمي به شمار مي¬رود و كشاورزان بخشي از اين اقتصاد محسوب مي‌شوند. موثرترين اقدامات در زمينه اقتصاد مقاومت فعاليت در زمينه خود كفايي توليدات كشاورزي مي‌باشد. در واقع بزرگترين حوزه كه بايد در اولويت قرار گيرد، كشاورزي است. در اين راستا مقاله حاضر به تحليل تاثير سياست‌هاي اقتصاد مقاومت بر امنيت كشاورزي پرداخته است. روش تحقيق توصيفي وتحليلي و مبتني بر مطالعات كتابخانه‌اي و اسنادي مي‌باشد. نتايج تحقيق گوياي آن است كه:شرايط اقتصادي وصنعتي و اجتماعي امروز كشور به گونه اي است كه حل مشكلات و تنگناها الگوها و راه حل هاي متفاوتي را مي طلبد. بحران هاي اقتصاد جهاني از يك سو و نيز نوسان بهاي نفت از سوي ديگر، موانعي را در مسير اقتصاد ايران قرار داده است كه سياستگذاران بايد به منبع درآمدي غير نفت بينديشند و آن ميسر نخواهد بود مگر با نگاه مديريتي به بخش كشاورزي و برنامه¬ريزي صحيح براي كشور و ايجاد محيط مناسب براي امنيت كشاورزي و زمينه هاي توليد مناسب وفراوان در اين حيطه كه تلاش مضاعفي را مي طلبد.