تحليل تغييرات محيط زيستي بر ساختار اجتماعي با رويكرد آمايش سرزمين: مطالعه فاجعه درياچه اروميه

اكوسيستم درياچه اروميه به عنوان نيرويي موثر در ايجاد محرك¬هاي مختلف اجتماعي، اقتصادي، محيطي، فرهنگي و با ارزش¬هاي بين المللي در زمينه گردشگري و جذب فعاليت¬هاي وابسته به آن، مي¬توانست سازمان فضايي فعال و پويايي را نه تنها در حوزه آبريز آن بلكه به عنوان محرك اصلي توسعه فضايي در منطقه شمال غرب كشور ايجاد كند. اما امروزه با نابودي آن نوع جديدي از روابط و نظام حاكم بر محدوده اطراف آن بويژه در پهنه¬هاي غربي استان آذربايجان شرقي را رقم زده است. هدف اصلي از اين مقاله بررسي نقش اكوسيستم درياچه اروميه در تعادل و توازن سازمان فضايي منطقه كرانه شرقي است. روش شناسي آن به طور كلي توصيفي-تحليلي و هدف آن ماهيتا در جهت تدوين سياست¬هاي توزان و تعادل منطقه¬اي با رويكرد آمايش سرزمين، كاربردي است. در اين مقاله با استفاده از تلفيق رويكرد روش¬هاي تصميم گيري چندشاخصه و GIS اقدام به شناسايي پهنه¬هاي جذب و دفع جمعيت در سازمان فضايي محدوده مطالعاتي در سال¬هاي آتي گرديد. مطابق به نتايج بدست آمده، شهرستان¬هاي ملكان، بناب و عجب شير، بيشترين ميزان دفع جمعيت و نيروي انساني رها شده از عملكرد اكوسيستم درياچه اروميه را در نظام فعاليت اين منطقه خواهند داشت و شهرهاي تبريز و مراغه با بيشترين ميزان جذب جمعيت روبرو خواهند شد.