شناسايي و رتبه‌بندي نيازهاي شغلي و اجتماعي نخبگان براي پيشرفت كشور

كشورهاي در حال توسعه، توان حفظ نخبگان خود را براي پيشرفت ندارند. مجموعه‌اي از عوامل اقتصادي، سياسي، اجتماعي و فرهنگي در اين كشورها، موجب گريز آن‌ها از موطن شان مي‌شود. مديريت استعدادها در بعد جهاني بسيار پيچيده مي‌شود. هر كشوري با چالش‌هايي براي مديريت استعدادها مواجه است. هدف تحقيق شناسايي و رتبه‌بندي نيازهاي شغلي و اجتماعي نخبگان در كشور است. تحقيق از لحاظ هدف كاربردي و از لحاظ روش، تلفيقي (كمي و كيفي) است. جامعه آماري شامل يك گروه 15 تا 25 نفره خبره از خبرگان اين حوزه،كه جهت تاييد روايي نيازهاي شغلي و اجتماعي گردآوري شده به روش تحليل محتوا از نظرات آن ها استفاده شد. و نمونه آماري بخش كمي 354 نفر از نخبگان و استعدادهاي برتر با گروه دانشجويان برتر بود. در بخش ميداني از روش پرسش نامه ه¬اي براي گردآوري داده¬ ها استفاده شد به اين صورت كه عوامل شناسايي شده در مباني نظري به روش تحليل محتوي شناسايي و در اختيار خبرگان قرار گرفت، و پس از شناسايي 24 نياز شغلي و اجتماعي نخبگان در كشور با استفاده از تكنيك تاپسيس به رتبه¬ بندي اين نيازها پرداخته شد. با توجه به نتايج اولويت نخبگان براي پيشرفت به ترتيب رتبه: وجود فرصت‌هاي شغلي مناسب با رشته‌ها و تخصص‌هاي افراد، انطباق تخصص با شغل و امنيت شغلي، ناديده گرفتن روابط در انتساب‌ها، ارتقاي كيفيت زندگي نخبگان و دانشجويان، حفظ رفاه، آسايش، آرامش و شأن انساني نخبگان از سوي دولت.