نقشه رقومي بافت خاك دشت آبرفتي سيستان

خصوصيات خاك در دشت‌هاي سيلابي داراي تغييرات مكاني زيادي مي باشند. بافت‌خاك يك خصوصيت فيزكي مهم خاك است كه داشتن آگاهي از توزيع مكاني آن براي بسياري از فعاليت‌هاي كشاورزي و زيست محيطي بويژه در دشت‌هاي آبرفتي ضروري است. هدف اين مطالعه تهيه نقشه رقومي اجزاء بافت خاك اراضي كشاورزي دشت آبرفتي سيستان در مقياس بزرگ (km 2 1300) با استفاده از مدل تركيبي رگرسيون‌كريجينگ و كريجينگ باقي‌مانده شبكه عصبي‌مصنوعي (RKNNRK) بود. در اين تحقيق اجزاي بافت‌خاك تعداد 160 نمونه لايه‌سطحي (cm0-30) از سري‌هاي مختلف خاك اندازه‌گيري شد و از داده‌هاي سنجش از دور تصوير ماهواره لندست 8 شامل Band 1, Band 2, Band 3, Band 4, Band 5, Band 6, Band 7, Band 8 و نسبت باندهاي Band 4 and Band 3 , Band 4 and Band 8 و شاخص‌هاي پوشش گياهي، روشنايي، رس و اندازه ذرات خاك به عنوان متغير‌هاي كمكي براي درون‌يابي اجزء بافت خاك كمك گرفته شد. 80 درصد داده ها به داده‌هاي پيش بيني (آموزش در شبكه عصبي) و 20 درصد به داده‌هاي اعتبارسنجي اختصاص يافت و مناسب ترين روش ميان‌يابي بر اساس كمترين مقدار ME، RMSE و MAE انتخاب شد. نتايج نشان داد كه مقدار RMSE در روش RKNNRK براي داده‌هاي اعتبار سنجي اجزاء شن، سيلت و رس خاك به ترتيب برابر 99/10، 26/10 و 72/7 بود و مقادير RMSE متناظر براي روش ساده كريجينگ معمولي 17/18، 28/13 و 83/8 برآورد شد كه اين مقادير 3/65، 4/29 و 4/14 درصد بيشتر از مقادير متناظر آنها در روش RKNNRK بود. همچنين RMSE داده‌هاي اعتبارسنجي روش رگرسيون‌كريجينگ براي اجزاء شن، سيلت و رس خاك به ترتيب برابر 8/17، 7/13 و 84/8 درصد برآورد شد كه اين مقادير نيز به ترتيب 62، 5/33 و 5/14 درصد بيشتر از مقادير روش RKNNRK بود. بنابراين روش RKNNRK در تلفيق با داده هاي سنجش از دور بر دقت پيش بيني نقشه هاي رقومي اجزاء بافت خاك افزوده است.