اخلاق صنفي و كاربردي در نهج البلاغه

اين مقاله به موضوعي كه در مكتب اخلاقي اسلام نخستين بار در احاديث امير المومنين (ع) به صورت گسترده مطرح شده يعني تاكيد بر فضايل و محاسن اخلاقي خاص يا پرهيز از رذايل و قبا يح خاص براي گروههاي ويژه مانند حاكمان، زنان، ثروتمندان، فقرا و ... فضايلي مانند سعه صدر مشورت و زهد براي حاكمان و قانون پذيري و نصيحت براي مردم تحت حاكميت مثل غيرت و جبن براي زنان (كه امروزه به اخلاق صنفي مشهور است) مي پردازد. همچنين در ادامه به جنبه كاربردي اخلاق يعني شيوه هاي كسب فضايل و دفع رذايل در نهج البلاغه مانند شيوه ي كسب ملكه ي جود و بخشش و حلم يا مقابله با ترس و كسالت پرداخته مي شود. در ضمن به شبهه نسبيت اخلاق كه در ارتباط با مسئله مزبور مطرح شده جوابهايي ارائه شده و نيز بحث مزبور با مسئله اخلاق ابرمرد در برخي نظامهاي اخلاقي مقايسه شده است