بررسي كيفيت شيميايي خاك هاي گلخانه اي تحت كشت گوجه فرنگي و خيار در استان همدان

سريع ترين راه براي تأمين عناصر غذايي مورد نياز گياه، استفاده ازكودهاي شيميايي معدني است اما هزينه زياد، ايجاد آلودگي، تخريب خاك و محيط زيست از عوارض مصرف غير اصولي اين نوع كودها است. دركشت هاي گلخانه اي به منظور افزايش عملكرد در واحد سطح از كودهاي شيميايي و دامي استفاده ميشود، اما نكته اي كه غالبا از آن غفلت شده است مساله كيفيت و سلامت خاك است كه با مصرف مكرر و بي رويه اين كودها مورد تهديد قرار مي گيرد . اين پژوهش با هدف بررسي ميزان عناصر غذايي فسفر و پتاسيم در كشت هاي گلخانه اي و فضاي باز انجام گرفت. بدين منظور نمونه هاي خاك 7 واحد گلخانه اي و 5 مزرعه به روش مركب نمونه برداري و فسفر نمونه هاي خاك به روش اولسن و پتاسيم آنها به روش استات آمونيوم يك نرمال اندازه گيري شد. نتايج، ميانگين غلظت پتاسيم قابل جذب را در خاك گلخانه 1056 و در خاك مزرعه 6 /513 ميلي گرم بر كيلوگرم نشان داد. ميانگين غلظت فسفر فابل جذب در خاك گلخانه 5 /27و در خاك مزرعه 8/8 ميلي گرم بر كيلوگرم بود، كه با مقايسه اين نتايج با حدود استاندارد اين عناصر ميتوان نتيجه گرفت كه مقدار پتاسيم در خاك گلخانه ها و مزارع و همچنين مقدار فسفر در خاك گلخانه ها بالاتر از حد كفايت اين عناصر است كه علت آن مصرف زياد كودهاي شيميايي و دامي، بدون توجه به نوع و مقدار مصرف استاندارد اين كود ها مي باشد.