تاثير بيوچار ضايعات برداشت پسته بر مقدار آب مصرفي ذرت در شرايط گلخانه‌اي

ايران به عنوان يكي از كشورهاي واقع در كمربند خشك كره زمين بوده و كمبود آب يكي از مشكلات اساسي در اين مناطق به ويژه در بخش كشاورزي مي‌باشد. با توجه به محدوديت منابع آبي در كشور و سهم غالب بخش كشاورزي در استفاده از اين منابع، صرفه‌جويي در مصرف آب در اين بخش و استفاده از روش‌هايي براي افزايش كارايي مصرف آب ضروري و حياتي به نظر مي‌رسد. بنابراين اين تحقيق با هدف بررسي اثر بيوچار حاصل از ضايعات برداشت پسته بر كارايي مصرف آب گياه ذرت در يك دوره كشت كوتاه مدت در شرايط گلخانه‌اي انجام شد. تيمارها شامل پنج سطح بيوچار (صفر، 1، 2، 3 و 5 درصد وزني) بود كه با يك خاك لوم سيلت مخلوط شده بودند. پس از استقرار گياهچه‌ها و در طول فصل رشد ميزان آب مصرفي براي هر گلدان يادداشت شد و مقدار آب مصرفي در تمامي گلدان‌ها، يكسان در نظر گرفته شد و مقدار كارايي مصرف آب در تيمارهاي مختلف با هم مقايسه شد. نتايج نشان داد كه هرچند كاربرد بيوچار در خاك در تمامي سطوح موجب افزايش نسبي عملكرد و كارايي مصرف آب در گياه ذرت نسبت به شاهد شده بود، اما بيشترين مقدار آن در سطح 2 درصد بيوچار مشاهده شد و پارامترهاي مورد بررسي تنها در اين تيمار نسبت به شاهد معني‌دار بود. اما درجه سبزينگي گياه و مقدار كلروفيل برگ‌ها (شاخص SPAD) در تيمار 1 درصد بيوچار بيشتر از ديگر تيمارها بود و مقادير بيشتر بيوچار موجب كاهش اين شاخص شده بود اما اين تغييرات در مقدار شاخص SPAD نسبت به شاهد معني‌دار نبود.