بررسي تكثرگرايي اخلاقي در مكتب پست مدرنيسم

واژه پلوراليسم يا تكثرگرايي كه در لغت به معناي گرايش به كثرت است، در اساسي ترين معناي خود، با برتري نظري چندگانگي بر تكبودن و اولويت تنوع بر همساني اشاره دارد، در كثرتگرايي اخلاقي نيز نوعي نسبيت انگاري ارزشي و نفي ضوابط عام و ثابت وجود دارد كه بر اساس آن، امكان پذير و مقبوليت ايده آل هاي اخلاقي متفاوت، در گستره جغرافيايي و فرهنگ هاي مختلف پذيرفته مي شود. در اينپژوهش سعي شده است، ابتدا توضيح مختصري از پلوراليسم معرفتي، ديني و اخلاقي ارائه گردد، سپس پلوراليسم اخلاقي و نظريه اخلاقيبررسي شود و در ادامه نسبي گرايي و تضادهاي اخلاقي، پلوراليسم اخلاقي و فلسفه سياسي تبيين گردد و در نهايت مقايسه اي بين كثرتگرايي اخلاقي و نسبيت گرايي اخلاقي صورت گيرد و نقاط ضعف آن بررسي گردد.