بررسي مقايسه ميزان شيوع رفتارهاي پرخطر در دانش آموزان دختر و پسر دبيرستانهاي تهران و كردستان

پژوهش حاضر به بررسي مقايسه ميزان شيوع رفتارهاي پرخطردردانش آموزان دختر و پسر دبيرستانهاي تهران و كردستان پرداخته است.نمونه اماري شامل 310 نفر از دانش آموزان پايه اول تا پيش دانشگاهي مدارس دولتي مناطق اموزش و پرورش اين دو شهر است كه بروش چند مرحله اي- تصادفي انتخاب گرديد ند. يافته ها نشان دادميانگين كل رفتار هاي پر خطر وخرده مقياس هاي آن در نوجوانان تهراني بالاتر از نوجوانان كردستاني است و همچنين ميانگين رفتار هاي پر خطر در پسران بالاتر از دختران است به استثناي خودكشي كه ميانگين آن در دختران تهراني بالاتر و ميانگين رفتارخشونت در دختران كردستاني بالاتر از سايرگروه است ابزار پژوهش پرسشنامه محقق ساخته است كه بابهره گيري از متون و متخصصان تهيه گرديده است .روش هاي آماري بكارگرفته شده دراين پژوهش از امار توصيفي (ميانگين و انحراف استاندارد) و آمار استنباطي (تحليل واريانس دوراهه يا مانگووا) بااستفاده ازنرم افزار اس پي اس اس 17 مي باشد.فرضيه هاي پژوهش عبارتند از:بين رفتارهاي پرخطردرنوجوانان دختر و پسر تهراني و كردستاني تفاوت وجود دارد.بين خرده مقياسه اي رفتارهاي پر خطر در نوجوانان دختر و پسر تهراني و كردستاني تفاوت وجود دارد.