تأثير آموزش كاركرد اجرايي بر كاركرد اجرايي (رفتار شناختي) كودكان در خودمانده با عملكرد بالا

پژوهش حاضر به منظور تعيين اثر بخشي آموزش كاركرد اجرايي بر رفتارهاي اجتماعي و شناختي كودكان درخودمانده طراحيشده است. جامعه پژوهش را كليه كودكان پسر 11-8 ساله مبتلا به اوتيسم (درخودمانده) شهر تهران در سال 1394) كه بصورت در دسترس و هدفمند مي باشد تشكيل مي داد كه از اين ميان 30 نفر به شيوه تصادفي ساده به عنوان حجم نمونه انتخاب و دردو گروه آزمايشي و يك گروه كنترل گمارده شدند. پژوهش حاضر از نوع تحقيقات آزمايشي است كه به صورت مداخله اي انجام شده است. طرح پژوهش از نوع پيش آزمون- پس آزمون با گروه گواه بود. ابزارهاي مورد استفاده در اين پژوهش آزمون برج لندن، و مصاحبه باليني طيف كودكان اتيسم مبتني بر DSM5 بود. براي تحليل داده ها از روش تحليل كوواريانس استفاده شد.نتايج بدست آمده نشان داد كه: آموزش كاركرد اجرايي كاركرد اجرايي (رفتارشناختي) كودكان درخودمانده با عملكرد بالا مؤثر است.