بـررسي آسيـب هـاي اجتمـاعي با نگاهي به چالش ها و راهكارهاي فرا روي آن

انسان ها در فراز و نشيبهاي تاريخ، هميشه از دردها و آسيب هاي اجتماعي بسياري رنج برده اند و همواره در جستجوي يافتن علل وانگيزه هاي آنها بوده اند تا راهها و شيوه هايي را براي رهايي از آنها بيابند. آنها از مجموع اين آگاهي ها و تجربه ها و آموخته ها، توانستهاند زمينه هاي مطالعاتي و رشته هاي مختلفي را براي تبيين بي هنجاريها و نابسامانيهاي زندگي اجتماعي پي ريزي نمايند. حاصل اينكار، پيدايي دانش آسيب شناسي اجتماعي (جامعه شناسي انحراف) است. آسيب شناسي اجتماعي، در واقع مطالعه بي نظمي ها و آسيب هاي اجتماعي همراه با علل و انگيزه هاي پيدايي آنها و نيز شيوه هاي پيشگيري و درمان اين پديده ها، به انضمام مطالعه شرايط بيمار گونه اجتماعي است؛ زيرا خاستگاه اصلي تبهكاري را بايد در كل حيات اجتماعي از قبيل: فقر، تورم، گراني، بيكاري، فقدان امنيتمالي و حقوقي و ديگر عواملي كه زمينه مساعدي را براي انواع مختلف آسيبهاي اجتماعي چون: خودكشي، سرقت، اعتياد به مواد مخدر، الكليسم، طلاق، گدايي و … فراهم مي آورند و باعث محروميت مي شوند، جستجو كرد. از اين رو مفهوم آسيب شناسي،گستره ي وسيعي پيدا مي كند و از ابعاد ارزشي و كاربردي فراواني برخوردار مي گردد. در اين نوشتار سعي شده است تا ضمن بررسي آسيب هاي مختلف اجتماعي در جامعه، مشكلات و چالش هاي آن نيز ذكر گرديده و در پايان، پيشنهادها و راهكارهاي مفيد و مؤثري در اين خصوص ارائه گردد .