مقايسه تاثير دو روش سخنراني و طرح تدريس اعضاي تيم بر نگرش و انگيزه پيشرفت تحصيلي دانش آموزان در درس علوم تجربي پايه پنجم

روشهاي يادگيري مشاركتي در سالهاي اخير مورد توجه معلمان و پژهشگران قرار گرفته است .استفاده از اين الگو در كلاس باعث افزايش بازدهي يادگيري و همچنين بهبود نگرش دانش آموزان به مدرسه و افزايش انگيزه تحصيلي آنان شده است ؛كه در اين تحقيق مفصل به آن پرداخته مي شود. طرح تحقيق از نوع شبه آزمايشي با طح پيش آزمون پس آزمون ب گروه كنترل است .جامعه تحقيق دانش آموزان پايه ي پنجم آموزش و پرورش شهرستان زيركوه بودند. 80 نفر از جامعه آماري به صورت تصادفي انتخاب شدند اين نمونه 80 نفري به طور تصادفي در دو گروه 40 نفري شاهد و آزمايش مورد آزمون قرار گرفتند.روش تدريس مشاركتي تديس اعضاي تيم بر روي گروه شاهد و سخنراني بر روي گروه گواه انجام شد..به منظور تجزيه و تحليل از آزمونهاي آماري آزمون تحليل كوواريانس استفاده شد.نتايج حاصل حاكي از تاثير روش يادگيري مشاركتي بر پيشرفت تحصيلي و همچنين افزايش نگرش دانش آموزان به معلم و مدرسه بود اما روش مشاركتي روي انگيزه پيشرفت دانش آموزان تاثيري نداشت اين نتايج با نظريات ارائه شده و پژوهش هاي انجام شده در اين زمينه همخواني دارد.اجراي روش هاي مشاركتي در كلاس،همكاري معلمان و مديران مدارس و از همه مهمتر همكاري برنامه ريزان درسي در سطح كلان را مي طلبد.