نقش خانواده در تعليم و تربيتِ ديني فرزندان و كاهش آسيب هاي فرهنگي

ﭘﺎﯾﺒﻨﺪي ﺑﻪ آﻣﻮزه ﻫﺎي دﯾﻨﯽ و داﺷﺘﻦ ﺗﻘﯿﺪات ﻣﺬﻫﺒﯽ ﺳﺪ ﻣﺤﮑﻤﯽ در ﺑﺮاﺑﺮ آﺳﯿﺐ ﻫﺎي اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ، اﻧﺤﺮاﻓﺎت اﺧﻼﻗﯽ و ﺗﺎﺛﯿﺮات ﺗﻬﺎﺟﻢ ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ اﺳﺖ. ﺗﻘﯿﺪات ﻣﺬﻫﺒﯽ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ رﻓﺘﺎرﻫﺎي ﻓﺮدي را ﮐﻨﺘﺮل ﻣﯽ ﮐﻨﺪ و ﺑﻪ ﻃﻮر ﻏﯿﺮﻣﺴﺘﻘﯿﻢ از ﻃﺮﯾﻖ اﻓﺰاﯾﺶ ﻋﺰت ﻧﻔﺲ، ﺑﻬﺒﻮد رواﺑﻂ ﺑﯿﻦ اﻋﻀــﺎي ﺧﺎﻧﻮاده و اﻓﺰاﯾﺶ ﻧﻈﺎرت واﻟﺪﯾﻦ ﻣﻮﺟﺐ ﮐﺎﻫﺶ رﻓﺘﺎرﻫﺎي ﻧﺎﺑﻬﻨﺠﺎر ﻣﯽ ﺷــﻮد)اﺣﻤﺪي، ﺧﺪاﺑﺨﺶ، 1386(. ﻫﺮﺟﺎﻣﻌﻪ اي ﻫﻨﺠﺎرﻫﺎ و ارزش ﻫﺎي ﺧﻮد را ﻣﺪﻧﻈﺮ ﻗﺮار داده و ﺑﻪ اﻧﺘﻘﺎل آن ﻫﺎ ﺑﻪ ﻧﺴـــﻞ ﻫﺎي آﯾﻨﺪه اﻫﺘﻤﺎم ﻣﯽ ورزد. اﯾﻦ ﻫﻨﺠﺎرﻫﺎ و ارزش ﻫﺎ در ﻓﺮآﯾﻨﺪ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﭘﺬﯾﺮي و ﻓﺮﻫﻨﮓ ﭘﺬﯾﺮي از ﻃﺮﯾﻖ ﻋﻮاﻣﻞ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﮐﻨﻨﺪه، ﻣﺎﻧﻨﺪ: ﺧﺎﻧﻮاده، ﻣﺪرﺳــﻪ و رﺳــﺎﻧﻪ ﻫﺎي ﮔﺮوﻫﯽ ﺑﻪ ﻧﺴــﻞ ﺟﺪﯾﺪ اﻧﺘﻘﺎل ﻣﯽ ﯾﺎﺑﺪ) رﺿــﻮي، دﻧﯿﺎﻧﯽ،1388(؛ و ﺧﺎﻧﻮاده اوﻟﯿﻦ ﻧﻬﺎدي اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﻮدك در آن رﺷﺪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. ﺧﺎﻧﻮاده اي ﮐـــﻪ ﺑﺴﺘﺮ روﯾﺶ ﻧﺴـــﻞ ﻫـــﺎي اﺛﺮﮔﺬار اﻧﺴﺎﻧﯽ ﻗﺮار ﻣﯽ ﮔﯿﺮد و ﺑﻪ ﺗﺮﺑﯿﺖ ﻧﺴﻠﯽ ﭘﺎك و ﺣﺎﻣﻞ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻣﻨﺠﺮ ﮔﺮدﯾﺪه و ﻫﺮ ﯾﮏ از ﻓﺮزﻧﺪان در اﯾﻦ ﻧﻬﺎد ﻣﻘﺪس ﺑﻪ ﺷﺨﺼﯿﺖﻫﺎﯾﯽ واﻻ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯽﮔﺮدﻧـــﺪ)ﻧﻮاﯾﯽ، 1392(. ﺑﺮ اﯾﻦ ا ﺳﺎس ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺣﺎ ﺿﺮ اﻧﺠﺎم ﺷﺪه ا ﺳﺖ ﺗﺎ ﻧﻘﺶ واﻟﺪﯾﻦ در ﺗﺮﺑﯿﺖ دﯾﻨﯽ ﻓﺮزﻧﺪان را در ﮐﺎﻫﺶ آ ﺳﯿﺐ ﭘﺬﯾﺮي ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ اﻋ ﻀﺎي ﺧﺎﻧﻮاده ﻣﻮرد ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ قرار دهد