مقايسه گرايش به اعتياد در بين دانشجويان دختر و پسر

اهداف: اين مطالعه با هدف مقايسه گرايش به اعتياد در بين دانشجويان دختر و پسر انجام شد. روش تحقيق: روش پژوهش توصيفي از نوع علي-مقايسهاي بوده و جامعه آماري آن كليه دانشجويان دانشگاه محقق اردبيلي كه در سال 1395-1396 مشغول به تحصيل بودند تشكيل مي دادند كه از ميان آنها بعد از برآورد حجم نمونه با مراجعه به - تحصيلي جدول كرجسي و مورگان و با روش نمونهگيري در دسترس 200 نفر 100 نفر دختر و 100 نفر پسر به عنوان نمونه آماري انتخاب شدند و با استفاده از مقياس گرايش به مواد ويده و همكاران، 1992 مورد ارزيابي قرار گرفتند. يافته ها: نتايج نشان داد كه در تمام مولفه هاي تكانشگري شناختي و تكانشگري حركتي و گرايش به اعتياد به جز بي برنامگي بين دو گروه دختران و پسران تفاوت معناداري وجود دارد و گرايش به اعتياد در پسران به طور معناداري بيشتر از دختران است. بحث و نتيجهگيري: اين يافته ها نشان دهنده اهميت توجه به اعتياد به عنوان يك معضل بزرگ اجتماعي و برنامه ريزي براي پيشگيري از گرايش به اعتياد به خصوص در پسران با توجه به بالا بودن گرايش به اعتياد در مقايسه با دختران، امري ضروري است.