مقايسه سبك هاي دلبستگي، احساس تنهايي و نشخوار ذهني در دانشجويان دانشكده پيراپزشكي دانشگاه علوم پزشكي زاهدان: 1396

مقدمه: انسان موجودي اجتماعي و نيازمند برقراري ارتباط با ديگران است؛ به گونه اي كه بسياري از نيازهاي متعالي و شكوفايي استعدادها و خلاقيت هايش تنها از طريق تعامل بين فردي و ارتباطات اجتماعي ارضا مي شود و به فعل در مي آيد. به همين دليل انسان همواره سعي مي كند تا مهارت هايي جهت تسهيل ارتباط خود با ديگران كسب نمايد و بر تكامل شخصي خود بيافزايد. روش پژوهش: اين پژوهش از نظر هدف، كاربردي و از نظر مطالعه توصيفي-تحليلي مي باشد. نمونه اين پژوهش 156 نفر از دانشجويان دختر و پسر دانشكده پيراپزشكي دانشگاه علوم پزشكي زاهدان است. ابزار پژوهش پرسشنامه اي متشكل از سه پرسشنامه سبك هاي دلبستگي بزرگسالان، احساس تنهايي و نشخوار ذهني بود كه پس از تاييد روايي و پايايي مورد استفاده قرار گرفت. براي تحليل داده ها از نرم افزار SPSS نسخه 22 استفاده شد. يافته ها: پژوهش نشان داد كه در بين دانشجويان به ترتيب ميزان دلبستگي با ميانگين 2.97 ، احساس تنهايي با ميانگين 2.82 و نشخوار ذهني با ميانگين 67.2 بدست آمد. هم چنين 67.3 درصد از دانشجويان عقيده داشتند كه حالت روحي آنان روي وضعيت درسي آن ها تاثير زياد و خيلي زياد دارد. نتيجه گيري: بر اساس يافته ها بيشترين متغيري كه در حالت روحي دانشجويان تاثير مي گذارد دلبستگي است و حالت روحي آنان به ميزان بسيار زيادي بر روي وضعيت درسي آن ها تاثير مي گذارد.