تبيين بازماندگي از تحصيل بعنوان خاستگاه مهم مقابله با آسيب هاي اجتماعي و فرهنگي

هدف اصلي مقاله حاضر تبيين بازماندگي از تحصيل بعنوان خاستگاه مهم مقابله با آسيب هاي اجتماعي و فرهنگي مي باشد. روش تحقيق توصيفي -تحليلي، با استفاده از منابع و پژوهش هاي موجود در رابطه با موضوع مي باشد. مدرسه به عنوان محل اصلي تحصيل دانش آموزان در جامعه امروزي، محل كسب مهارتها، دانش و رفتار هاي و... فرهنگي و اجتماعي است. بازماندن از تحصيل تعداد قابل توجهي از دانش آموزان كشور ما، در ساده ترين تبيين بمعناي دور ماندن از كسب مهارت هاي مختلف اجتماعي و فرهنگي مي باشد كه بزعم متخصصين اين دورماندن از تحصيل مي تواند عوامل مختلف از جمله عامل آموزشگاهي، اقتصادي، فرهنگي، جنسيتي يا ... داشته باشد. منابع و پژوهش هاي صورت گرفته در زمينه بازماندگي از تحصيل مويد آن است كه خاستگاه اصلي بسياري از آسيب هاي اجتماعي و فرهنگي همين بازماندگي از تحصيل است و يكي از راه حل هاي براي حل آسيب ها اجتماعي و فرهنگي، سياستگذاري و ارايه رويكرد ها و راهكارهايي تحت مديريت واحد است كه در آن تمام ارگان ها و نهاد هاي مربوطه بايستي با مشاركت و هم افزايي سعي در برطرف كردن مسيله بازماندگي از تحصيل باشند تا بسترهاي كاهش آسيب هاي اجتماعي و فرهنگي از جمله بيسوادي، كاهش بزهكاري و كاهش خشونتهاي خانوادگي و اجتماعي و ... در جامعه هموار گردد.